ทุกข์เพราะสามีนอกใจ โดยพระอาจารย์กิตติเชษฐ์ สิริวฑฺฒโก

ความเป็นจริงของชีวิตที่จะต้องเผชิญ
มีสามี มีภรรยา รักมากใหม่ๆ พอนานๆ รักก็จืดจาง
เปลี่ยนแปลงบ้าง ไปหาของใหม่บ้าง มันก็เป็นธรรมดาไง
ก็เธอดูคนที่แต่งงานเนี่ย วุ่นวายไม่รู้จบเลย อินฟินิตี้
จะเรียกว่า love story หรืออะไรดีล่ะ?
มหากาพย์แห่งทุกข์แล้วกัน

พอไอคนที่เรารักมันลองนอกใจซักนิดนึงสิ
เป็นบ้าเลย ใจบ้าเลย แค้น คลุ้มคลั่ง
แล้วเอาใจไปอยู่กับเขาทำไมล่ะ?
ถ้าใจอยู่กับตัวเรา มันก็ไม่ต้องไปแค้น ไปคลุ้มคลั่งอะไรนี่
มันจะมีเมียซัก 100 คน ก็เรื่องของมัน มันจะมีผัวซัก 100 คน ก็เรื่องของมัน
ก็ไม่ใช่เรื่องของเรานี่ ก็เขาเป็นเขา เขาไม่ใช่เราน่ะ

ฉันไม่ได้ยุให้ฝืนโลกนะ
แต่ฉันกำลังบอกว่าที่เธอทุกข์เพราะเธอหลงไง
หลงว่าเขาเป็นของเราไงล่ะ แท้จริงมันใช่หรือ?
ตัวเรายังไม่ใช่ของเราเลย เดี๋ยวก็ตายแล้ว เดี๋ยวก็เผาแล้ว
ถ้ามันเป็นของเรา มันก็ต้องอยู่จนอมตะนิรันดร์กาลสิ
ลูกเรายังไม่ใช่ของเราเลย บางคนเลี้ยงพอโตมันก็ไปไหนละ
บางคนมาหาพระอาจารย์ ทุกข์เรื่องลูก คิดถึงลูก ลูกไม่มาหาเลย นี่ไง…
ไม่มีลูกซะเลยดีมั้ยล่ะ จะได้ไม่ต้องทุกข์ไง จะได้ไม่ต้องไปคิดถึงลูก
คิดเรื่องธรรมะมั่ง คิดเรื่องพระพุทธเจ้ามั่ง มันมีแต่ความสุข มันก็ไม่ทุกข์ไง
มันไม่มีใครมานอกใจเรา เพราะเราไม่เอาใจไปให้ใครนอกไง

เข้าใจมั้ยเนี่ย? ก็ไม่ได้เอาใจไปอยู่กับเรื่องหญิงชายไง
เอาใจอยู่กับธรรมะ เอาใจอยู่กับพระพุทธเจ้าไง
ก็เหมือนพระอานนท์
นางโกกิลา พระนางโกกิลา โอ้โหยยย รักมากเลย ตามพระอานนท์มาจนถึงวัด
ไม่ยอม จะให้พระอานนท์สึกไปแต่งงานให้ได้
พระอานนท์ก็บอก… ฉันรักเธอไม่ได้แล้ว ฉันรักพระพุทธเจ้าไปหมดหัวใจแล้ว
มันเป็นรักคนละแบบ
ถ้ารักแบบหญิงชายนี่มันจะต้องอยู่ด้วยกัน ดูแลกัน เสพกามกัน
แต่รักพระพุทธเจ้า รักพระธรรมเนี่ย
มันไม่มีเรื่องพวกรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส
ถ้ามันจะมี มันก็เป็นเรื่องของการสัมผัสธรรมะ ที่ทำให้กิเลสเราน้อยลงไง
ความหลงมันก็ไม่มีไง

แม้ร่างกายก็ไม่ใช่ของเรา ทรัพย์สมบัติก็ไม่ใช่ของเรา
เราจะเอาอะไรกับโลกสมมติเล่า?
เงินทองที่มีเยอะๆ พอตายมันก็เป็นของคนอื่น
ไอสำคัญ.. ตายแล้วเราจะไปไหน? นี่มันสำคัญกว่านะ
เพราะมันเป็นเรื่องของเราแล้วไงทีเนี้ย
หรือมันยังไม่ตายแล้วทุกข์ทรมาน นี่มันสำคัญกว่านะ

มองให้ดีสิ เหมือนเราทำข้อสอบ อ่านโจทย์ไม่เข้าใจเอง เลยตอบผิด
ถ้าอ่านโจทย์ให้เข้าใจแล้วลึกซึ้งหน่อย ยังไงก็ถูก
ก็มันเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วนี่ มันไม่ได้เป็นมิจฉาทิฏฐินี่
ที่มันทุกข์อยู่เพราะเรา ไม่ใช่เพราะคนอื่น
จริงๆ ถ้าเราไม่สนใจจริงๆ มันจะทำยังไง มันจะลงนรกขึ้นสวรรค์
ก็เรื่องของเธอนี่ ไม่ใช่เรื่องของฉัน
จริงๆ ก็ขึ้นกับเขาก็ไม่ได้ ลงกับเขาก็ไม่ได้นะ แต่ใจมันวุ่นวายไปเอง

ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ ฉันอาจจะเป็นนะ สมัยเป็นฆราวาส
พอรักใคร พอมันเริ่มมีคนใหม่ ฉันก็อาจจะทุกข์มั่ง อึดอัดมั่ง
แต่พอเรามีธรรมะ มันจะควงมาพันคน ก็เรื่องของเธอ เธอจะนอนไหวกับเขา ก็นอนไปสิ
แล้วฉันจะไปทุกข์อะไรล่ะ? ก็เธอไม่ใช่ของฉัน และฉันก็ไม่ใช่ของเธอ
ฉันอยู่อย่างนี้ ฉันก็สบายใจแล้ว ฉันไม่วุ่นวายฉัน
อยู่คนเดียวเนี่ย สบายที่สุด ไปคิดอะไรให้มันวุ่นวายทำไม
พอคิดอย่างงี้ พิษรักแรงหึงมันไม่มี
มันไปหึงอะไร มันมีแต่อากาศ มันมีแต่ความว่างเปล่า…

ความคิดเห็น